Türkiye’nin rantçı, oligarşik elitlerinin ideolojisi Kemalist Laikçilik, tarihinde ilk kez bu cesamette bir kitleye kavuşmuş durumda. Toprağı olmayıp devleti olan, devleti olup da toprağı olmayanlar bahsinin, topraksız devletlerine benzeyen Kemalist-Laikçilik artık bir toprağa da sahip olmuş gözüküyor. Benim ilkokul yıllarım bu satırları okuyan pek çoklarının da olduğu gibi kulak çeken laiklikle birlikte yaşam modelini ararken yaşanan tedirginliklerle doludur. O sıralar benim için Atatürkçülük ve Laiklik köy enstitülerinden mezun olmuş devlet-ü alimizin sadık kulları ojeli bayan öğretmenler demekti. Zaman zaman kalın bıyıkları ve Nutuk'u okurken şişen boyun damarları ile solcu-alevi ya da alevi solcu (ne demekse) buyurgan baylar da bu resmi tamamlardı. Tabi bu eğitilmiş zevatın farklı mesleklerde birbirinin kopyası versiyonları da mevcuttu ama nihayetinde hepsi devletin ekmeğini yiyen yarı-okumuş bir avuç insandı. Fikirsiz ideoloji, kitlesiz hareket son on yıla kadar elitlerin ve onların sadık yarenlerinin hem-daşlık kurduğu hayata tutunduğu bir mecra idi. Bir nevi veteran askerler huzur evi misali.

Refah-Yol Süreci ya da Barbarlar Geliyor Siyaseti

İslam dininin mesajı ve vazettiği prensipleri dışa dönük ve bütünleyicidir. Tarih boyunca kendini İslam’a nispet eden tüm ekoller, mezhepler ve cemaatler de sınırlı istisnaların dışında bütünleyici ve dışa dönük olmuştur. Emr-i bil-maruf'u, cihadı, tebliği dinin temel emirlerinden sayan İslam’ın bu canlı etkiyi uyandırmaması da zaten olanaksızdır. Türkiye deki dini cemaatler ve tarikatlar siyasal baskılar ile zaman, zaman içlerine kapanmışlarsa da yaklaşım olarak kapsayıcı tümleyici özelliklerini kaybetmemişlerdir. Rahmetli Timurtaş Uçar Hocaefendi'nin ifade ettiği şekli ile cemaatler “cehenneme doğru sürüklenen insanları cennetin yollarına doğru çekmek” çabası içinde olmuşlardır. Zaman zaman kendilerinden sadır olan dışlayıcı söylemleri bu çerçevenin tetiklediği atmosferle sınırlandırmışlardır.

Siyasal İslamın güçlendiği seksenlerden itibaren iktidar imkanı bulan Refah Partisi "ana muhalefet"ten iktidar partisi olma sürecine girerken, mütedeyyin Anadolu halkını bir blok altında toplayabilmek, oy potansiyelini arttırmak adına kendi karşıt söylemini oluşturmakta bir sakınca görmemiştir. Refah seçkinlerinin ve akil adamlarının bu stratejisi tutmuş ama kontrol edilebilirlikten uzak kalmıştır. Strateji tıpkı bir devrimin, karşı devrimi oluşturmasına benzer domino hareketini başlatmıştır. İktidar şeçkinlerinin ilk kez korkulu rüyalar görmeye başladıkları bu dönemde muhtemelen sadece kolluk kuvvetleri ile ayrıcalıkların korunamayacağı, imtiyazların sürdürülemeyeceği kanaati Kemalist Laikçi cephenin sahaya bir sivil ordu sürme politikasını gündeme getirmiş, sosyolojik süreçler bu planın hayata geçmesini kolaylaştırmıştır. Fırçalanan belediye başkanlarının sızısını yüreğinde hisseden, söylediği söylemlerin arkasında duramayan siyasilerin gösteremediği dik duruşu sokaklara inerek göstermek isteyen kitleler karşılarında karşı cephenin doğal /sanal kahramanı Şantal Zakarileri bulmuştur. Fikri ve kendi iktidarda imtiyazlı Kemalist laikçiler 70 küsur yıl sonra bir kitleye kavuşmuş ve fikirsiz ideoloji ete kemiğe dönüşmüştür. Artık Barbarların geldiğinin, kör baltalarıyla kelle kopardıklarının gür sesli münadilerle haykırılması kitle mobilizasyonu için yeterlidir.

Yol Ayrımında Düşünmek

Yukarıda ifade edilen süreç siyasal olarak hezimete uğratıldığında Refah Partisi'nin küllerinden bir "anka kuşu" değilse bile Ak Parti yükselebilmiştir. Kendini inşa eden sürece karşın AKP siyasal tabanına vaat ettiği hemen, hemen hiçbir şeyi sunmamış bunun yerine önce iş ve aş diyerek zengin adamın kölesi olmakla ulaşılabilecek bu düzlemi siyasetinin omurgası haline getirmiştir. Fakat bir kez uyanmış harekete geçmiş olan karşı cephenin militanlarını bu söylem ve politikalarda tatmin etmemiş, sivil ve militarist karşı blok AKP'nin her icraatının altında bir buzağı aramıştır. Hırçınlaşan Kemalist laikçi cenah salvo üstüne salvolara devam etmiş nihayetinde AKP iktidarının 4. yılında barbarların Çankaya‘nın kapılarına devlet-ü alimizin harimine dayandığını cümle aleme ilan etmiştir.

Aday Olacak mı?

Tayyip Erdoğan Fatih Sultan Mehmet'e ya da Turgut Özal'a öykünerek olsa gerek sakalının teline dahi bu sorunun cevabını söylemiyor. Daha da ötesi bir gün aday diyenlere öbür gün aday olmayacak diyenlere malzeme verip ortalığı toz dumana veriyor. Bunun tek bir sebebi olduğunu düşünüyorum 4. yılının sonunda Tayyip Bey siyasi üstadı Necmettin Erbakan'ın siyasetini uygulamayı kafasına koymuş görünüyor; kutuplaştırma. Tayyip Erdoğan'ın adaylık kararını verirken tek bir şeye baktığını düşünüyorum; seçmen anketlerinde görülen oy oranlarına. Çünkü Tayyip Erdoğan Necmettin Hoca'nın aksine kanaat önderi ve dava adamı olmaktan öte aksiyon adamı ve buyurgan bir lider. Bu otoriter aksiyonerliğin kırılma noktası gerisin geriye dönmüş, bozguna uğramış bir ordu, oy oranları düşmüş bir partidir. Tayyip Erdoğan kendi küllerinden bir Anka kuşu yükselmeyeceğini çok iyi bilmektedir. Aslında denklem oldukça basit.

İki Kere İki: Abdullah Gül

Eğer genel seçimlerde yeniden tek başına iktidar olabileceksen Cumhurbaşkanlığına aday olma çünkü –halen – orası sembolik bir yer aksiyon adamına yakışmaz. Ama yeniden iktidar olma şansın zayıfsa kargaşa içindeki parti ile uğraşmaktansa en üst perdeden bir kahramanlıkla emekliye ayrılmak hiç de fena bir alternatif değil. Kemalist laikçilerin söyleminden korkar, aday olmaz isen karizman sarsılır ve oy kaybedersin ama aday olursan dört yıllık itilmişliğe ve küskünlüğe rağmen İslamcı taban sana sahip çıkar oluşan blok sayesinde oy oranların artar. Başı açık ya da hanımının başı açık bir AKP'liyi aday olarak sunar isen blok çözülür oylar artmaz. Tabi bir de MHP ve DYP'nin durumunun ne olacağı meselesi var ama ne de olsa onlar için Genç Parti yedekte hazır. Şimdi Tayip bey her gün anket sonuçlarını izleyip her hamlenin kaç puan ettiğini hesaplamaya çalışıyor olmalı, eğer genel seçimlerde yeniden zafer kazanacağına inanırsa aday olmayacak, kendi yerine mülayim kişiliği ile karşı bloğun söylemlerini zayıflatacak. Başörtülü eşi sayesinde de mütedeyyin bloğu tatmin edecek, bu sayede genel seçimlerde birkaç puan daha kazandıracak Abdullah Gül‘ü tercih edecektir.

Yaslı Gittik Şen Geldik

Bu arada Ankara'nın meydanlarını dolduran Anıtkabir'de Mehmetçiğin gözyaşlarını silen, gittikçe kemikleşen karşı cephenin attığı golün rövanşı için "Kocatepe Camii Avlusu" son derece müsait görünmekte. Şerefeden şerefeye ezan tokuşturur gibi Anıtkabir'den yükselen "laik cumhurbaşkanı" sedaları, Kocatepe'de dillenen dindar cumhurbaşkanı ile kol kola gökyüzüne yükselmekte.