- . . . "gecenin yarısı" diye bir şey yok ya!

Sanki hemen bir anda inmişçesine yazılmasa,dökülmese;yazılamayası dökülemeyesi bir ağızdan kelimeler bitiverecekmiş gibi 'gece'.
Bitiverecekmiş gibi..Hiçbir şey olmamış gibi..

Değişik ve sızlatan bir titreyişle gecenin bir yarısı; kapanmışçasına bir odaya karanlıkta, hiç kimse istememecesine yalnızlık ve sessizlikle mırıldanıyorum: "...acayip hissediyorum; bir şey de söyleyemiyorum ki!Sanki çırılçıplak kalmışken bir kentin ortasında bana bakarlerkenki kafamı uçuran o duygu, sanki ne olduğunu bilmediğim mahvolmuş bir pişmanlıkla saate koşuşum, sanki gerçekte her şeyi anlatacaksın diye duyduğum o sesi kimsesiz bir sokakta öldüresiye yağmur altında çaldırışım, sanki aynalara hiç bakamayacak bir yüzün bir gece vakti kaybetmiş kelimeleriyle cümleler arası korkunç bir kavgayla paramparça olup bakılamayanın isteğine kavuşması gibi işte!Sanki!Sanki!Sanki!"

Her şeyim sanki diyor bir el.
Eğilmez bir aklın karışmış üsluplarla,çalıntı kelimelerle,donuk gözler ve bön yüzlerle,konuşmaya hiç başlamayaşını gerektirecek bir yığın anlamsız kalabalıklarla sonsuza dek susacakmış hissini veren ağzı.Fiyakalı sözcükleri hiçbir zaman olmamış fiyakasız bir sözlükten kopa kopa gelen ağır ve zaman geçirten kelimeleri.Hep sanıyor.aldanıyor!Hep 'gibi'lerde!.Tutunamayacağı harfleri olmayınca hep belirsizlikler içinde.Ağzını bırakalı adını tekrar tekrar anmaktan korktuğu o illet kelimeler terk etmiş onu işte!..Yapayalnız bırakılmış lanet olası bitmeyen iç çekişleriyle.

Ve bir adam çıkmış "Kelimelerin ve cümlelerin kavgası hiç bitmeyecek.Boşuna bekleme boşuna yorulma,sen de kaybedilmiş kelimeleri bulmaya çalışma.Çünkü onlar da bir kavgada kendilerini kaybetmişlerdi,sahiplerinin ağızlarını bulmaya çalışıyorlar şimdi!" diyor bunlarla ellerimi hızlı hızlı yoruyor;bana zorla yazdırıyor bütün bu olanları.
Bunların bitmek bilmez dilleri bir düş sonrası karanlık başlarken sonsuza dek susmayacak hissini verir.Karanlık dillerinizi susturur;hırsa bürünmüş ifadeler savaşını gözlerinizde dillendirir, deli gibi ağlatmaya hazırlanır göz pınarlarınızı.Oysa siz yakınmayı tercih edersiniz.

"Hep alıp hiç geri vermediğin yetmez bana.Çalıpta geride bıraktıklarınla avunamam ben.Seslerimi geri ver bana.Aldığın tüm parçalarımı yerine yerleştir bir annenin müşfik kollarıyla.Bana yaralı yanlarımı bırakma;kabullenemediğim gece yarılarında."
Şimdi kalkıp da ben de böyle desem;söyleyemem ki.

Bildik kelimelerimle konuşmak istemiyorum artık!
Kalbime bir saplantı girmişçesine kullandığın o artık anmak istemediğim anlamsızlıklarınla yoluma çıkma bir gece vakti!Bırak ben yürüyeyim kimsesiz,yalnız,kapkaranlık sokaklarda.Hiçkimse bilmesin zaten;yolumu gözleme!Kavuşamayayım ben de,bir uykuda olduğumu anlayayım;yolsonunu bekleme!Sen bekleme,bitmeyen yol beklesin beni..yol bana "yol" olsun, "orta yol" olsun bir mukaddesin loş ışığını yayan!
Yol bana yol olsun işte.Yer ve üstündekiler, gök ve parlayan yıldız şahit olsun:

" -...gecenin yarısı diye bir şey yok baylar!
gecenin yarısı diye bir şey yok!Gece var;başlayan ve bitmeyen bir gece.
- gece her zaman yarılıdır zaten!.."